*Το ποίημα είναι αφιερωμένο στη μικρή Μ. 🙂
Μην το πεις, άμα στο πω
Αλήθεια!
Σε κανέναν μην το πεις
Υπόσχεσαι;Έλα κοντά
Σκύψε, δεν σε φτάνω
Πάρε τα μαλλιά από το αυτί σου
Άκου τι θα σου πω ψιθυριστάΤα βράδια ονειρεύομαι κόσμους μαγικούς
Νεράιδες τριγυρνούν στο δωμάτιό μου
Το φωτάκι κάνει τις σκιές να μοιάζουν ζωντανές
Και παίζουμε κρυφτόΣτην ντουλάπα μου ζει ένας μπαμπούλας
Καμιά φορά πάει πίσω από τις κουρτίνες
Τον φοβάμαι κάποιες μέρες
Άλλες γελάω μαζί του, τον τρομάζω εγώΚοίτα, ο πάγος είναι η μαγική δύναμή μου
Εσύ είσαι φωτιά
Αν παλέψουμε, βγαίνει βροχή
Μπες κάτω από την ομπρέλαΨεύτικη είναι όμως, να το ξέρεις
Παίζουμε τώρα, ναι;
Στα ψέματα σε πάγωσα
Δεν έλεγα αλήθειαΑλλά μην πεις όσα σου είπα
Υποσχέθηκες! Καλά;
Εντάξει, σε πιστεύω, δεν θα το πεις
Πότε θα ξαναρθείς να παίξουμε;Σ’ αγαπώ

