Πυξίδα

Χάλασε η πυξίδα της
στα μέσα της διαδρομής

Έχασε τον δρόμο,
προχωράει στο άγνωστο

Στάθηκε να σκεφτεί…
Πού πάει;

Νιώθει εξάντληση κι αμφιβολία
ανησυχεί για κάθε πιθανότητα

Ξάπλωσε λίγο να ηρεμήσει
κι αυτό το λίγο κράτησε πολύ

Θα σηκωθεί ξανά να το παλέψει;
Σήμερα δεν νιώθει δυνατή

Η αβεβαιότητα παραλύει το σώμα της,
την κάνει άκαμπτη

Κι εύχεται, πόσο εύχεται
να γινόταν για λίγο ρευστή

Να παρασυρθεί από τη δίνη του ρεύματος
Να αφεθεί στην τύχη της ροής

Όμως αυτό δεν θα ήταν λύση
Πρέπει να βρει μέσα της την απάντηση

Να μην βασίζεται πια
στις εύθραυστες πυξίδες

Ναι… ίσως αύριο τα καταφέρει,
ίσως το φως της δώσει μια νέα προοπτική