Είχα δει κάποτε ένα βίντεο με τον Ντε Γκωλ που εξηγούσε σε διάγγελμά του στον γαλλικό λαό γιατί έβαζε βέτο στη συμμετοχή της Βρετανίας στην ΕΕ (την τότε Κοινή Αγορά).

Με τον συνήθη θεατρικό τρόπο του, κουνώντας τα χέρια του και προφέροντας με έμφαση μία μία τις λέξεις, εξηγούσε ότι οι Εγγλέζοι δεν είναι “σαν κι εμάς”, τρώνε άλλα τυριά, πίνουν άλλο κρασί, δεν έχουν τις συνήθειές μας, πώς θα ταιριάξουμε μαζί τους;

Ήταν στη δεκαετία του ’60.

Το 1991, ο σχωρεμένος ο Μιτεράν, (μεγάλο μυαλό και μεγάλος απατεών συγχρόνως), διόρισε την καλή του Εντίθ Κρεσόν πρωθυπουργό της Γαλλίας. Σε μια απ’ τις πρώτες δηλώσεις της, όταν είχε προκύψει κάποια διαφωνία με τη Βρετανία, η κα Κρεσόν δήλωσε “μα οι Εγγλέζοι είναι γνωστό ότι είναι πούσ..δες”.

Η θητεία της ως πρωθυπουργός διήρκεσε λίγους μόνο μήνες. Αυτά πριν 25 χρόνια.

Όταν διαβάζω σήμερα διάφορα σχόλια για το δημοψήφισμα στη Βρετανία και το ενδεχόμενο ενός Brexit, διαπιστώνω με χιούμορ ότι τα περισσότερα κινούνται στο ίδιο μήκος κύματος.

Παρά την πάροδο των δεκαετιών και την αλλαγή των γεωπολιτικών δεδομένων.


Χρήστος Κίσσας