De profundis-εκ βαθέων: Η χώρα πνέει τα λοίσθια και η “ελίτ” ζει στην κοσμάρα της.
Όπως στηρίχθηκε ο εσμός για να “μειώσει το χρέος”, που οι “επαΐοντες” θεωρούσαν την “μητέρα των μαχών”,
έτσι άκριτα υποστηρίζεται ότι η αναθεώρηση του Συντάγματος είναι σοβαρό ζήτημα σήμερα.

Οι μεγάλες καταστροφές δεν ήλθαν ποτέ από τον λαό, από τον κανονικό, τον περίφημο “μέσο” άνθρωπο.

Ήλθαν από τους “ηγήτορες” που έβρισκαν πάντα “φθηνό” το να ασχολείσαι με το επείγον,
το αναγκαίο (επειδή δεν ένοιωσαν ποτέ τι είναι πραγματικά αναγκαίο,
το είχαν εξασφαλισμένο) και ασχολούνται με τα “μεγάλα”.

Με τα τριακόσια δις του χρέους, ας πούμε,
και όχι με τα 15 ευρώ που λείπουν από την τσέπη του ανέργου.

Ψιλά, βλέπεις.

Ή με την αναθεώρηση του Συντάγματος και όχι με την τάδε ΠΟΛ που γαμεί τον απελπισμένο αυτοαπασχολούμενο.

Και μετά μαζεύονται και αγανακτούν με τους βλάκες που δεν καταλαβαίνουν πόσο σπουδαίες είναι οι προτάσεις τους
και απορούν γιατί δεν έχουν γίνει πρωθυπουργοί να σώσουν τον τόπο.

Και το τραγικό είναι ότι πράγματι θα μπορούσαν να σώσουν τον τόπο (δηλαδή τους ανθρώπους που ζουν σ’ αυτόν τον τόπο).

Αν είχαν την παραμικρή ιδέα για το πώς θα το εξηγούσαν αυτό στους ανθρώπους.


Αντύπας Καρίπογλου


Διαβάζω την απίστευτη παπαριά περί δημοψηφίσματος στην πορεία για την αναθεώρηση του Συντάγματος και κοντεύω να πάθω εγκεφαλικό επειδή δεν μπορώ να κράξω όσο θέλω, από την στιγμή που άνθρωποι που εκτιμώ απεριόριστα μιλάνε για δημοψηφίσματα με αίτηση 50.000 πολιτών, δηλαδή για δημοψηφίσματα που θα γίνονται όποτε του καυλώσει του κάθε ηλίθιου.

Τι να πω; Ότι η Γεροβασίλη δεν ξέρει τι της γίνεται;

Και μετά, άμα ένας κακόπιστος με ρωτήσει, τι θα πω για ανθρώπους που ορκίζομαι ότι ξέρουν τι τους γίνεται;