Ήμουν σήμερα στην TECHNOPOLIS για την συνάντηση του Μητσοτάκη με τις επιχειρήσεις – μετόχους και μέλη του cluster, ανάμεσά τους και η εταιρία πληροφορικής του ομίλου με τον οποίον συνεργάζομαι, τα τέσσερα τελευταία χρόνια.

Ήταν ηλίου φαεινότερον ότι οι παρόντες απευθυνόταν σε έναν άνθρωπο απολύτως εξοικειωμένο με την γλώσσα τους και γνώστη εις βάθος των θεμάτων.

Καμία σχέση με την γνωστή π@π@ρολογία των πολιτικών. Πως λέμε Τσίπρας; Το απολύτως αντίθετο.

Θα ομολογήσω λοιπόν ότι το γεγονός με τρόμαξε. Με τρόμαξε γιατί ο άνθρωπος αυτός βάζει πολύ ψηλά τον πήχυ, αφού δεν αφήνει κανένα άλλοθι για τον εαυτό του.

Δεν θα βρεθεί κανείς να πει “Σιγά, μωρέ και τι έγινε; Είπε μια κουβέντα παραπάνω, τότε, αντιπολίτευση ήταν, εκλογές ήθελε να κερδίσει”.

Βεβαίως, ο ίδιος δεν βλέπω να φοβάται, έχει ανεξάντλητη αυτοπεποίθηση που η απουσία σκηνοθεσίας και θεατρινισμών στην παρουσία του δεν επιτρέπει να αναγνωριστεί σε όλη της την έκταση.

Δυστυχώς όμως, δεν βλέπω να υπάρχουν πολλοί μέσα στην Νέα Δημοκρατία που έχουν αίσθηση κινδύνου από την επερχόμενη αναρρίχηση ενός τόσο απαιτητικού ανθρώπου στην πρωθυπουργία.