…Από τη στιγμή που ο καθένας κάνει περίπου ό,τι θέλει χωρίς να αντιμετωπίζει τις ανάλογες συνέπειες, μάλλον απλά προσποιούμαστε ότι υπάρχει κράτος, για να μπορούμε να ζούμε μέσα σε μία κανονικότητα, την οποία λίγο πολύ όλοι (νομοταγείς και μη) θέλουμε. Ο ίδιος άνθρωπος, λ.χ., που παρκάρει πάνω σε ράμπα ΑμεΑ ή σπάει βιτρίνες στην Ερμού χωρίς να έχει μάθει ποτέ στη ζωή του τι θα πει η λέξη «κυρώσεις», θέλει να ξέρει πως όταν πάει σε μία δημόσια υπηρεσία, εκείνη θα είναι στη θέση της, με κάποιους, έστω λίγους, υπαλλήλους να την λειτουργούν. Ή μάλλον, να προσποιούνται ότι την λειτουργούν…