Η αξιοπρέπεια είναι …αθόρυβη!

Με πλησίασε μια ευγενέστατη νέα γυναίκα. Λέμε μια καλημέρα όταν συναντιόμαστε στο market που εργάζεται. Ήθελε να μου ζητήσει μια χάρη, κοιτώντας με κατάματα, με δειλό χαμόγελο και χαμηλόφωνα.

“Ο γιος μου πέρασε στο πανεπιστήμιο. Το πρώτο εξάμηνο το έχασε. Δεν μπορούμε να νοικιάσουμε σπίτι και να τον συντηρήσουμε. Εσείς που γυρίζετε στην Ελλάδα, μήπως έχετε κάποιο γνωστό …; Για μια δουλίτσα, ότι να ‘ναι, ή να τον δεχθούν στη φοιτητική εστία …καλό παιδί, μαραζώνει απ’ τη στεναχώρια…”

Τόσο αξιοπρεπής μέσα στην απόγνωση…

Τι να μου πουν λοιπόν για ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, άνθρωποι που δεν μόχθησαν ποτέ, που πουλάνε τη θεωρία για πραμάτεια!!!

Αξιοπρέπεια είναι να μπορείς να προσφέρεις στα παιδιά σου, τα στοιχειώδη.

Αξιοπρέπεια είναι να μπορείς να έχεις θέρμανση στην παγωνιά, να υπάρχουν βιβλία στα σχολεία, γάζες στα νοσοκομεία, φαγητό στο τσουκάλι.

Αξιοπρέπεια είναι να χαμογελάς αγόγγυστα. Να υπομένεις με καρτερία, να ελπίζεις, να προσπαθείς και να στέκεσαι όρθιος.

Αξιοπρέπεια είναι να καταπίνεις το δάκρυ πίσω απ’ τα κλειστά παράθυρα και να το πνίγεις πίσω απ’ το χαμόγελο…γιατί η αξιοπρέπεια δεν πανηγυρίζει, ούτε διαμαρτύρεται στις πλατείες, είναι αθόρυβη…

Μην παίζουμε με τις λέξεις…σεβασμός!

Σεβασμός στη φτώχεια που είναι κρυμμένη πίσω από τα σπίτια του μισού πληθυσμού μας.

Η όποια μορφή πολυτέλειας, χαμόγελου και ελαφρότητας εκ μέρους πολιτικών και προνομιούχων εχόντων, είναι πρόκληση και προσβολή.

Προσβολή στον κάθε φτωχό Έλληνα, που στεγάζει τη φτώχεια που του σέρβιραν, πίσω από πολύ αξιοπρεπείς τοίχους…

Η ραχοκοκαλιά της Ελλάδας είναι η φτώχεια.

Μην ντρέπεστε!

Ναι αυτή που εδραιώνεται και βγάζει ρίζες, μέσα από τα ΚΕΠ της φτώχειας και τις …κοινωνικές ουρές!

Αφήστε μια απάντηση