Είμαι σίγουρος πως πολλοί διερωτήθηκαν με τη συμφωνία για το Ελληνικό:
Διάολε, 25 χρόνια για να γίνει η ανάπτυξή του, σε τρία κύματα επενδύσεων;

Λιγότερο πήρε να φτιαχτούν το μετρό, το αεροδρόμιο, η Μπραζίλια ως μεγαλούπολη στη μέση του πουθενά, πόλεις ολόκληρες σε διάφορες χώρες του πλανήτη – όχι βέβαια το μετρό Θεσσαλονίκης. Ας το δούμε μ’ αυτά που ξέρουμε.

1.  Πρώτα θα βγει η άδεια καζίνο και μετά θα εκταμιευθεί η πρώτη δόση.
2.  Το πρώτο πράγμα που θα φτιαχτεί θα είναι το καζίνο. Σοβαρή ανάπτυξη της έκτασης θα γίνει μετά τα πρώτα πέντε χρόνια λειτουργίας του καζίνο.
3.  Η επένδυση δε βγαίνει με τίποτε εάν το καζίνο δεν πάει αεροπλάνο. Τα κέρδη του καζίνο είναι το μεγαλύτερο ποσοστό των επόμενων επενδύσεων. Τα επανεπενδυόμενα κέρδη έχουν φορολογική ελάφρυνση.

Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι ένας από τους παράγοντες που συνέτεινε στην καθυστέρηση ήταν ακριβώς το καζίνο. Μεσανατολικά χρήματα δεν ήθελαν το καζίνο για θρησκευτικούς λόγους. Κάπως λύθηκε φαίνεται το πρόβλημα με βοήθεια απωασιατικών χρημάτων.

Παράπλευρη απώλεια του Ελληνικού είναι η απαξίωση της επένδυσης στο καζίνο της Πάρνηθας και ο οριστικός θάνατος του Λουτρακίου.

Τρία είναι αυτά που μένουν:

1. Οι ακατάσχετες παπαρολογίες για αξία τριών ή πέντε δις δεν ήταν ποτέ τίποτε παραπάνω από παπαρολογίες.
2. Οι επενδυτές μόνο κορόιδα δεν είναι.
3. Το “αστικό” πάρκο που θα δοθεί στους πολίτες έχει την ίδια ρίζα με τη λέξη “αστείο”.

Το εναλλακτικό σενάριο της μετατροπής της περιοχής σε Μόντε Κάρλο της Ανατολικής Μεσογείου απαιτούσε ειδικό φορολογικό καθεστώς και “αποκλεισμό” της περιοχής.

Είπαμε, ο Τσίπρας είναι η αριστερά που απελευθερώνει από τον κρατισμό, αλλά με ρέγουλα.

Ο χρόνος είναι χρήμα

Αναρωτιέται κανείς πόσα έχουμε χάσει ως δημόσιο από την τουλάχιστον τριετή καθυστέρηση της συμφωνίας για το Ελληνικό;
Πόσους τόκους από τις δόσεις που θα είχαν πληρωθεί;
Από την απασχόληση στο έργο;
Από τους υπεργολάβους και προμηθευτές;
Από τις δραστηριότητες που θα είχαν ήδη αρχίσει;

Μην πάμε παρά πίσω στο ΓΑΠ που θα ξεπουλούσε το 2010.

Η αριστερά που απελευθερώνει από τον κρατισμό, δεν μπορεί δυό τιμημένες πράξεις θα μπορεί να κάνει.
Αντί να παπαρολογεί για τη φοβερή διαπραγμάτευση που έφερε καλύτερους όρους.

Είναι εντυπωσιακό πάντως πως τα αγαθά της ιδιωτικοποίησης
τα πετάει η Γεροβασίλη κι ο Πιτσιόρλας με το κλείσιμο της συμφωνίας.

Μέχρι χτες, κάθε κρατικοδίαιτο κνώδαλο κρυβόταν – μπας και κακοχαρακτηρίσουμε την αριστεροσύνη του.

Είναι και πονηρούληδες οι ατιμούτσικοι.
Την καμπάνια για τις αποκρατικοποιήσεις θέλουν να τους την κάνει η αντιπολίτευση.
Αυτοί είναι αριστεροί!
Δεν πουλάνε, μόνο ξεπουλιούνται.


Γιώργος Προκοπάκης