Το εγκώμιο της Εθνικης Πόλο Νέων

Ακούω απο χθές το βράδυ πολλούς που πλέκουν το εγκώμιο της Εθνικης Πόλο Νέων ( κατω των 20 ετων) που κατεκτησε το παγκοσμιο πρωταθλημα. Απο αυτα που διαβαζω και ακουω, η πλειοψηφια αυτων που μιλάει ειναι ασχετοι με τον αθλητισμο.

Ολοι εσεις λοιπόν και κυριως οι πολιτικοί που σιγουρα σημερα θα μιλησετε (μαλλον χθες ησασταν για μπανιο), να ξερετε οτι ολα αυτα τα παιδια ειναι 20 ετων και μικροτερα.

Ξεκινησαν με κολυμβηση συνηθως στα 6 τους και μετα τα 12 κανουν πρωταθλητισμο.

Δηλαδη σχολειο , διπλες προπονησεις, απιστευτη πειθαρχια, πολυ κλαμα οταν τραυματιζονται, πολλους τσακωμους στο σπιτι γιατι ο πρωταθλητισμος ειναι βαρυ φορτιο, συνηθως δυσκολες σχεσεις με το αλλο φυλο γιατι οι πιο πολλες κοπελλες σημερα δεν καταλαβαινουν απο αφοσιωση.

Και ολα αυτα μεσα απο μια απιστευτη στηριξη απο τις οικογενειες τους.

Ισως αν ηθελαν ( που δεν θελουν) οι ιθυνοντες να πουν κατι για ολα αυτα τα παιδια, καλα θα εκαναν να φροντιζαν να γινει μια μικρη ταινια για την καθημερινοτητα τους. Πως περνουν τη μερα τους, πως πανε πρωι βραδυ στην πισινα, πως τα προλαβαινουν με τις σπουδες τους.

Και ισως , αυτη η ταινια να ηταν η καλυτερη προσφορα, για να καταλαβουν ολοι πως φτανεις στην κορυφη.

Γιατι αυτοι που μας εκαναν κουμαντο και μας κανουν δυστυχως (εννοω πολιτικους) , ηταν και ειναι αποτυχημενοι συνηθως, και οταν αποκτησουν εξουσια παιρνουν τη ρεβανς.

Αυτα, και σιωπω με πολλη συγκινηση για το μεταλλιο.