Mόνη βιώσιμη διέξοδος το άνοιγμα νέων αγορών…

Με την συνήθη τρέχουσα σημασία του όρου, ως εξωστρεφής χαρακτηρίζεται κάποιος ο οποίος δεν κρατάει μέσα του τις σκέψεις και τα συναισθήματά του αλλά τα εξωτερικεύει. Ο όρος αυτός όμως, στις μέρες μας, έχει εγκατασταθεί, για τα καλά και στην «αργκό» των επιχειρήσεων μας.

Το βασικό περιεχόμενο της έννοιας είναι απλό. Η εξωστρέφεια ενός οποιουδήποτε φορέα δράσης –ατόμου, επιχείρησης, κλάδου δραστηριότητας…– αφορά την τάση που αυτός υλοποιεί ενεργώντας προς «τα έξω», προς «το εξωτερικό» του.


δρ Χάρης Βλάδος

Ένα ακόμα «απόσπασμα»… από το «καινούργιο βιβλίο του που απο τον Δεκέμβριο είναι … στην διάθεσή σας»

Στρατηγική Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων, σε συνθήκες Κρίσης

Ενα βιβλίο που ανεπιφύλακτα αξίζει να διαβαστεί …


Στην περίπτωση μιας εθνικής οικονομίας, ως σύνολο, το ζήτημα αυτό δεν είναι φυσικά, απλώς, θέμα εξαγωγών, θέμα εμπορικού ισοζυγίου ή ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών, αλλά είναι ένα θέμα πολύ πιο πλατύ, πιο βαθύ και πολύ πιο πολύπλοκο. Είναι, τελικά, ένα θέμα που ακουμπά ολόκληρο το εθνικό αναπτυξιακό μοντέλο μας, σε κάθε δομική και λειτουργική πτυχή του.

Βέβαια, δεν πρέπει να προκαλεί εντύπωση και το γιατί η αναζήτηση εξωστρέφειας αποκτά, σήμερα, τέτοια κρισιμότητα για την οικονομία μας και ειδικότερα, στα ζητήματα της συγκεκριμένης διαπραγμάτευσης μας, για την επιβίωση και την ανάπτυξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων μας. Μέσα σε συνθήκες έντονης κρίσης, με τις εγχώριες αγορές σε μια φάση κλιμακούμενης συρρίκνωσης και με ένα ευρύτερο επιχειρηματικό περιβάλλον χαρακτηριζόμενο από αστάθεια και έντονη αβεβαιότητα, το άνοιγμα προς τα «έξω» φαίνεται απολύτως αναγκαίος δρόμος για την επιβίωση και των μονάδων αλλά και του συνόλου του επιχειρηματικού μας «οικοσυστήματος».

Γενικότερα, στην βάση της αναγκαίας ανατοποθέτησης του αντιληπτικού πλαισίου της «τυπικής» μικρομεσαίας βρίσκεται η κατανόηση της δυναμικής της παγκοσμιοποίησης, ως μια διαδικασίας όλο και βαθύτερης ενοποίησης αγορών, κανόνων και φορέων οικονομικής δράσης. Η επιχείρηση είναι το μοναδιαίο κύτταρο μέσα σε ένα εξελισσόμενο παγκόσμιο οικονομικό και επιχειρηματικό «οικοσύστημα», το θέλει ή όχι.

Οφείλει, λοιπόν, να αντιλαμβάνεται προοδευτικά πως δεν μπορεί να επιβιώσει και να αναπτυχθεί, πλέον, εξαντλώντας την οπτική και την δράση της σε στενά τοπικά ή εθνικά όρια. Αντίθετα, πρέπει να κατανοήσει πως εμπλέκεται αναγκαστικά στο δίκτυο του παγκόσμιου εφοδιασμού -δηλαδή της αγοράς υπηρεσιών και συστατικών μερών από τους πλέον κατάλληλους προμηθευτές σε όλο τον κόσμο, ανεξάρτητα από την τοποθεσία τους – και του παγκόσμιου ανταγωνισμού στο εσωτερικό αυτού του δικτύου.

pluralismos

Και δεν αρκεί, πλέον, να «αμύνεται» παθητικά…
Οφείλει να «αντεπιτεθεί»…

Μία από τις πλέον δραστικές «καινοτομίες»,
με βάση όσα είδαμε προηγουμένως,
είναι και το άνοιγμα νέων αγορών και, μάλιστα, στο εξωτερικό…

Ένα επιστημονικό εγχειρίδιο στρατηγικής με θεωρία γεννημένη και συστηματικά ελεγχόμενη από την εμπειρία του συγκεκριμένου πεδίου. Ο συγγραφέας προτείνει σύγχρονες και επιστημονικά έγκυρες λύσεις σε προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις, με βάση τη διεθνή εμπειρία και πρακτική. Ειδικότερα, εστιάζεται στην ιδιαιτερότητα της ελληνικής μικρομεσαίας επιχείρησης και στη χάραξη της στρατηγικής της, στις παρούσες συνθήκες της κρίσης.
Το βιβλίο αποτελεί μια συλλογή από άρθρα, συνεντεύξεις, ομιλίες και εισηγήσεις του Χάρη Βλάδου, που πραγματοποιήθηκαν την πενταετία της κρίσης, 2009-2014. – μιας βαθιάς κρίσης μετασχηματισμού της οικονομίας και της κοινωνίας μας, άλλοτε εκκωφαντικής στις εκδιπλώσεις και τα αποτελέσματα της, άλλοτε υπόγειας, σιωπηλής και αδιόρατης που ακόμα δεν έχει ολοκληρώσει τον ανατρεπτικό κύκλο της…
Η δυναμική της παγκοσμιοποίησης δεν παύει να μεταμορφώνει εξελικτικά –και τις περισσότερες φορές υπογείως και αθόρυβα– το σύνολο του κοινωνικο-οικονομικού σχηματισμού και στη σημερινή Ελλάδα, μετασχηματίζοντας δραστικά, τον ίδιο τον δομικό κινητήρα της ανάπτυξής του: τις επιχειρήσεις που λειτουργούν και αναπτύσσονται στην Ελλάδα.

Leave a Comment