Το νεοφιλελεύθερο λόμπι του μνημονίου & άλλα αντ’ άλλων…

Θα μπορούσες να με πεις λιγάκι σχολαστικό.
Αλλά, μάλλον, δεν μπορώ κι αλλιώς.
Ίσως, λόγω επαγγέλματος.
Έτσι ή αλλιώς, όμως, μου αρέσει να ενημερώνομαι συστηματικά.

Διάβασα, λοιπόν, με προσοχή και την πρόσφατη ομιλία του προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, Αλέξη Τσίπρα, στο αντίστοιχο κομματικό όργανο.

Στάθηκα σε μια παράγραφο της:


δρ Χάρης Βλάδος

Απόσπασμα απο το βιβλίο: «Τομές στην Ελληνική Κρίση», εκδόσεις Κριτική

*Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΑΡΑΓΩΓΗ – ΧΡΗΜΑ PLUS στις 20/10/2012


«Γνωρίζουμε όλοι και όλες ότι σε αυτή την κρίσιμη στροφή, τα μέτρα των 11,5 δισ. που θα είναι πολύ περισσότερα, όλο το πολιτικό σύστημα, το χρεωκοπημένο αυτό σύστημα και το νεοφιλελεύθερο λόμπι του μνημονίου και της χρεοκοπίας παίζει τα ρέστα του».

Ειδικά, η συγκεκριμένη έκφραση μου καρφώθηκε στο μάτι: «Το νεοφιλελεύθερο λόμπι του μνημονίου».

Παρότι οικονομολόγος αποφάσισα να παίξω ένα αθώο παιχνίδι, με τον εαυτό μου· είπα να υποδυθώ τον «απλό πολίτη».

Μπήκα στο βικιπαιδεία, στην πιο απλή ιντερνετική αναζήτηση, στο λήμμα νεοφιλελευθερισμός και διάβασα, στην πρώτη μόλις παράγραφο:

«Ο νεοφιλελευθερισμός είναι μια σύγχρονη ιδεολογική και πολιτική έκφραση του οικονομικού φιλελευθερισμού. Ακρογωνιαίοι λίθοι της αντίληψης αυτής είναι η μείωση της συμμετοχής και του ρόλου του κράτους στην οικονομική δραστηριότητα. Αυτό επιτυγχάνεται με μείωση της φορολογίας, ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών και περιορισμός του κράτους που κατά τον Φρίντμαν πρέπει να έχει έναν »ρόλο νυχτοφύλακα» διατηρώντας μόνο την εθνική άμυνα, την εφαρμογή των νόμων και ελάχιστες κρατικές παρεμβάσεις σε περιπτώσεις μονοπωλίων».

Μετά το πήρα πρόταση-πρόταση, συνεχίζοντας το παιχνίδι της υποτιθέμενης θεωρητικής άγνοιας του «μέσου πολίτη» και αντιπαρέβαλλα αυτά που διάβασα με την πραγματικότητα που όλοι ζούμε.

• «Μείωση της συμμετοχής και του ρόλου του κράτους στην οικονομική δραστηριότητα»: Που και πότε είδαμε, άραγε, κάτι τέτοιο, τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα; Που είναι, εδώ, η επιβολή του «νεοφιλελεύθερου» λόμπι;

• «Αυτό επιτυγχάνεται με μείωση της φορολογίας, ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών και περιορισμός του κράτους»: Ποια μείωση της φορολογίας βιώσαμε τα τελευταία χρόνια, αλήθεια, που όλες οι «μνημονιακές κυβερνήσεις», απλά, έχουν σφαγιάσει φορολογικά όποιον δεν μπορεί –ή δεν αντέχει συνειδησιακά– να φοροδιαφύγει; Και ποια ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών έφερε η Τρόικα; Στον ύπνο μας την είδαμε;

• «Το κράτος πρέπει να έχει έναν »ρόλο νυχτοφύλακα» διατηρώντας μόνο την εθνική άμυνα, την εφαρμογή των νόμων και ελάχιστες κρατικές παρεμβάσεις σε περιπτώσεις μονοπωλίων»: Μπα; Και η ΔΕΗ, ΕΛΠΑ, ΟΠΑΠ, ΕΡΤ, ΟΛΠ, ΟΣΕ… και οι «απειράριθμες» λοιπές ΔΕΚΟ τι είναι; Νεοφιλελευθερισμός είναι κι αυτές; Άσε, δε, και το υπόλοιπο. Εφαρμογή των νόμων και παρεμβάσεις σε περιπτώσεις μονοπωλίων. Εδώ, είναι αλήθεια, δεν άντεξα, χαμογέλασα.

Αποφάσισα να κλείσω εσπευσμένα το βικιπαιδεία.

Μπορεί να είμαι κάπως σχολαστικός, ακόμα και ως «απλός πολίτης», αλλά βλαξ δεν είμαι.

Ένα επιστημονικό εγχειρίδιο στρατηγικής με θεωρία γεννημένη και συστηματικά ελεγχόμενη από την εμπειρία του συγκεκριμένου πεδίου. Ο συγγραφέας προτείνει σύγχρονες και επιστημονικά έγκυρες λύσεις σε προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις, με βάση τη διεθνή εμπειρία και πρακτική. Ειδικότερα, εστιάζεται στην ιδιαιτερότητα της ελληνικής μικρομεσαίας επιχείρησης και στη χάραξη της στρατηγικής της, στις παρούσες συνθήκες της κρίσης.
Το βιβλίο αποτελεί μια συλλογή από άρθρα, συνεντεύξεις, ομιλίες και εισηγήσεις του Χάρη Βλάδου, που πραγματοποιήθηκαν την πενταετία της κρίσης, 2009-2014. – μιας βαθιάς κρίσης μετασχηματισμού της οικονομίας και της κοινωνίας μας, άλλοτε εκκωφαντικής στις εκδιπλώσεις και τα αποτελέσματα της, άλλοτε υπόγειας, σιωπηλής και αδιόρατης που ακόμα δεν έχει ολοκληρώσει τον ανατρεπτικό κύκλο της…
Η δυναμική της παγκοσμιοποίησης δεν παύει να μεταμορφώνει εξελικτικά –και τις περισσότερες φορές υπογείως και αθόρυβα– το σύνολο του κοινωνικο-οικονομικού σχηματισμού και στη σημερινή Ελλάδα, μετασχηματίζοντας δραστικά, τον ίδιο τον δομικό κινητήρα της ανάπτυξής του: τις επιχειρήσεις που λειτουργούν και αναπτύσσονται στην Ελλάδα.

pluralismos