Μονο αν ξεχάσουμε τους “σωτήρες”…θα σωθούμε

Είναι βαθιά ριζωμένη στην κοινωνική μας κοσμοαντίληψη η έννοια του «σωτήρα»…
Ψάχνουμε, ως κοινωνία, αδιάλειπτα αυτόν που θα «μας δώσει και θα μας σώσει»…
Έτσι μαθαίνουμε, από παιδιά…

Αγαπάμε πιο πολύ τον παππού από την γιαγιά,
γιατί αυτός είναι που μας παίρνει τα πιο πολλά παιχνίδια…

Τον μεγάλο ξάδελφο, γιατί αυτός μας δίνει προστασία στον καβγά με τα γειτονόπουλα…
Τον γνωστό μας πολιτευτή, γιατί αυτός μας παρέχει
«προνομιακή πρόσβαση» στο κράτος και στον μηχανισμό του…

Μαθαίνουμε να αγαπάμε, όποιον δίνει…

Όχι, όμως, όποιον δημιουργεί…

Παρότι κανένας δεν μπορεί να δώσει ποτέ, τίποτα, αν κάποιος δεν το έχει προηγούμενα δημιουργήσει….
Χωρίς δημιουργία, χωρίς παραγωγή, δεν έχεις, τίποτα, ποτέ, να προσφέρεις και να μοιράσεις…
Κι όμως…
Το ξεχνάμε…

Και μαθαίνουμε να τοποθετούμε την ανάγκη του δημιουργού πάντοτε
χαμηλότερα από την ανάγκη του διανομέα και του ωφελούμενου…

Βαρύνουμε και εξουθενώνουμε, ως κοινωνία, τον παραγωγό κάθε είδους και εμβέλειας…
Δεν μας νοιάζει ποιος έφτιαξε, τι…
Μας νοιάζει το ποιος θα μας το παρέχει…
Αδιαφορώντας για το κατασκευαστή, αδιαφορώντας για τον πλάστη….
Δήθεν, περιττός…

Έτσι, θαυμάζουμε και ενισχύουμε πάντοτε αυτόν που έρχεται με υποσχέσεις «δώρων» που
δεν του ανήκουν και αγνοούμε, υποτιμάμε και δυσχεραίνουμε, παντοιοτρόπως,
την ζωή αυτού που έδωσε την δυνατότητα να υπάρξουν αυτά τα δώρα…
Αγαπάμε τον «μοιραστή» και διώκουμε τον «γενεσιουργό»…

Και κατ’ αυτόν τον τρόπο διδασκόμαστε μια άρρωστη «φιλανθρωπία»…
Μια στρεβλή «κοινωνική ευαισθησία»…
Έναν ανισόρροπο «αλτρουισμό»…
Και μια «πολιτική ηθική», τελικά, μυωπική και υποκριτική…

Αγαπάμε αυτόν που κόβει το «μήλο» και μας το δίνει,
την ίδια στιγμή που κακομεταχειριζόμαστε,
χωρίς φειδώ, την ίδια την «μηλιά»…
Και την κουτσουρεύουμε, μέρα- μέρα…

Ναι, αλλά αυτό δεν μπορεί να κρατάει για πάντα…
Μην το ξεχνάτε…
Αγαπήστε, επιτέλους, λίγο και την «μηλιά»…

ΥΓ: Αφήστε τα παιδιά σας να θαυμάσουν ένα κτίριο,
ένα βιβλίο, έναν πίνακα, μια μουσική…
Μιλήστε τους για τους δημιουργούς τους…
Βοηθήστε τα να τους καταλάβουν και να τους αγαπήσουν…
Κι ας μην μπορείτε να τους τα αγοράσετε ποτέ τα δημιουργήματα τους…
Αρκεί.

(Photo Apple of Many Words, painting by artist Carol Schiff: Fruit Paintings, Art Collages)

pluralismos
pluralismos
pluralismos
pluralismos

Leave a Comment